DNA molekülü binlerce nükleotidin birbirine bağlanmasıyla oluşan nükleik asittir. DNA’yı oluşturan nükleotitlerin yapısında deoksiriboz şekeri, A–G–S–T organik bazları ve fosfat grubu yer alır.
DNA molekülü, birbiri üzerine sarmal şekilde kıvrılmış olan iki zincirden (iplikten) oluşur. DNA molekülünün kenarlarını (ip merdivenin kenarlarını) şeker ve fosfat, iç kısmını ise (ip merdivenin basamaklarını) organik bazlar (A-T-G-S) oluşturur.
DNA molekülünü oluşturan iki zincir birbirlerine zayıf Hidrojen (H) bağları ile bağlanmışlardır. Adenin ve timin arasında ikili, guanin ve sitozin arasında üçlü H bağı bulunur. (A=T , G≡S).
DNA molekülünde iki zincirde bulunan nükleotitler (organik bazlar) karşılıklı dizilirler. Daima A nükleotit (organik baz) karşısına T nükleotidi (organik bazı), G nükleotit karşısına da S nükleotidi (organik bazı) gelir. (A—T, G—S )
Bir DNA molekülünde A nükleotit sayısı T nükleotit sayısına, G nükleotit sayısı da S nükleotit sayısına eşittir.
DNA molekülünü oluşturan iki zincirden birinin nükleotit (organik baz) dizilişi bilinirse diğer zincirin nükleotit (organik baz) dizilişi bulunabilir.
Her canlının DNA yapısının farklı olmasının nedeni, DNA’yı oluşturan nükleotitlerin sıra, çeşit ve dizilişlerinin farklı olmasıdır.
