Ramazan ve oruç ibadeti, hem dinimizde hem de kültürümüzde önemli bir yer tutar ve "Ramazan Kültürü" olarak adlandırılan bir kültür ortaya çıkmıştır. Bu kültür, temizlik, güzel ahlak, günahlardan ve zararlı şeylerden kaçınma, uygun eğlence ve dinlenme, cömertlik ve başkalarını düşünme gibi temellere dayanır.

Ramazan ayı, özlemle beklenen bir misafir gibi karşılanır ve insanlar bu ayın yaklaşmasıyla hazırlık telaşına düşer. Evler temizlenir, yiyecek ve içecekler hazırlanır; ramazan imsakiyeleri dağıtılır. Ramazan başladığında, pideler, şerbetler ve tatlılar yapılır. İftar sofraları, komşular ve ihtiyaç sahipleriyle paylaşılır.

Ramazan ayında, Peygamberimizin hırka-i şerifi ziyaret edilir ve bu adet hâline gelmiştir. İftar sonrası, şenlikler düzenlenir; oyunlar oynanır, sergiler açılır ve şerbetler ikram edilir. Cami minareleri mahyalarla süslenir ve Kur'an okuma etkinlikleri düzenlenir.

Davulcular, sahura kalkacak insanları uyandırır ve sevgi dolu maniler söyler. Bu maniler, "Ramazannâme" adlı kitaplarda toplanmıştır. Küçük çocukların oruca alışmaları için "tekne orucu" adlı geleneğimiz bulunmaktadır.

Diş kirası verme geleneği de Ramazan ayıyla ilgilidir. Mukabele, Kur'an-ı Kerim'i karşılıklı okuma etkinliği olarak uygulanır. Muharrem ayında yapılan ve komşulara dağıtılan "aşure" yemeği de önemli bir gelenektir.
✔ Mukabele: Kur'an-ı Kerim'i birinin okuyup diğerlerinin Mushaf'a bakarak dinledikleri okuma biçimidir.

✔ Hırka-i Şerif: Peygamber Efendimizin Veysel Karani'ye hediye ettiği krem rengindeki yünlü kumaştan dokuna hırkaya Hırka-i Şerif denir.

✔ Mahya: Özellikle Ramazan aylarında minareler arasına yazılan ışıklı yazılara verilen isimdir.

✔ Diş Kirası: Ramazan'da iftara davet edilen misafire siz bizim sevaba girmemize vesile oldunuz diye verilen hediyeye denir.

✔ Tekne Orucu: Küçük çocukların Ramazan ayının manevi havasından istifade etmeleri ve oruca alışmaları için öğle yemeği yiyerek tuttukları oruca denir.

✔ Kur'an-ı Kerim'in baştan sona kadar tamamını okumaya hatim denir.

✔ Kur'an-ı Kerim'in yazıya geçirilmiş ve kitap haline getirilmiş şekline mushaf denir.