Roman, İstanbul’da bir askeri hastanede geçen olayları anlatır. Başkahramanımız, hayatının dönüm noktasında olan genç bir adamdır ve burada bir süngü yarası nedeniyle tedavi görmektedir. Hikaye, hastanede tanıştığı karakterler ve yaşadığı aşk üzerine gelişir. Özellikle buradaki doktorlar, hastalar ve çeşitli karakterler üzerinden dönemin sosyal yapısına, bireyin içsel çatışmalarına ve toplumsal dönüşümlere dair derinlemesine bir inceleme yapılır. Aynı zamanda roman, bireysel özgürlüklerin, aşkın ve insanın kendi iç dünyasıyla hesaplaşmasının temalarını işler. "Dokuzuncu Hariciye Koğuşu", bir yandan duygusal bir aşk hikayesi sunarken, diğer yandan dönemin İstanbul’unun sosyal yapısını ve bireylerin bu yapı içindeki varoluş mücadelesini yansıtır. Peyami Safa’nın derin psikolojik tahlillerle ördüğü bu eser, karakterlerin içsel çatışmaları ve sosyal çevreyle olan etkileşimlerini ele alarak okuyucuda empati uyandırır. Eserin dili, dönemin şartlarına uygun olarak sade ve etkili bir şekilde tasvir edilir. Özetle, Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, bir aşk hikayesi ve sosyal eleştiriyi aynı anda işleyen, bireysel ve toplumsal unsurları başarılı bir şekilde harmanlayan bir romandır.