**Çocukların Gözünden Savaş** Savaş, bizim için çok karmaşık ve korkutucu bir şey. Bize anlatılanlara göre savaş, insanların silahlarla birbirlerine zarar verdiği bir şeymiş. Oyunda bile silah kullanmak üzücü bir his uyandırırken, gerçek bir savaşın nasıl bir şey olduğunu düşününce kalbimiz çok üzülüyor. Savaşlarda, masum insanlar, anneler, babalar, kardeşler, evlerini, oyuncaklarını ve yaşadıkları tüm güzel şeyleri kaybediyorlar. O yüzden savaş çok kötü bir şey. Ben, arkadaşlarımla birlikte oyun oynarken her zaman barış içinde oynamak istiyorum. Oyunda bile kavga edersek birbirimizi üzebiliriz, değil mi? Bir savaşı kazananlar olsa bile, bu kazanç aslında bir nevi kayıp gibi oluyor. Çünkü savaşların sonunda her iki tarafta da insanların hayatı gidiyor. Kimi zaman evler yıkılıyor, yollar bozuluyor, okullar kullanılamaz hâle geliyor. Bir çocuğun öğrenmeye, oynamaya, hayaller kurmaya ihtiyacı varken, savaşlar bunların hepsini alıp götürüyor. Benim hayalim, tüm dünyada barışın hâkim olduğu bir dünya. Her çocuğun güle güle oynayabileceği, özgürce okuyabileceği, oyunlar oynayabileceği bir dünya. Savaşın değil, dostluğun, kardeşliğin olduğu bir dünya. İnsanların birbirine silahla değil, sevgiyle uzanabildiği bir dünya olsun isterim. Barış için, küçük bir kalple bile olsa elimizden bir şeyler yapabiliriz. Önce birbirimize iyi davranarak, arkadaşlarımızla barış içinde yaşayarak başlarız. Herkesin güvende, mutlu ve huzurlu bir şekilde yaşadığı bir dünya için kalbimizden bu dileği hiç çıkarmayalım.