Telefon yokken kentlerde,
Yangın çıkınca bir yerde,
Dumanı, ilk gören adam
Seçerek yüksek bir dam:
"Yangın vaar!" diye inlerdi.
O, ne korkulu günlerdi
Çoluk, çocuk, hoca, hacı,
Bir o kadar tulumbacı,
Takır takım koşarak,
Yangın yerine giderdi.
Çoğu kez onlar gelmeden,
Yangın evi kül ederdi.
İtfaiye kuruldu da
Yangın derdi sona erdi.


Mehmet Necati ÖNGAY

İkimizin de ateşe ihtiyacı vardı
Evlerimizden uzakta geçirdiğimiz
Kamp günlerinde...
Üşüdüğümüz anlarda ısınmak,
Karanlıktan kurtulmak,
Acıkınca yemeklerimizi ısıtmak için...
İkimizin de ateşe ihtiyacı vardı...


Sen yakmasan belki ben yakacaktım...
Sen yaktın diye ben odun atmasa mıydım?
Amaç ateş yakmaktı sadece
İhtiyaca binaen...
Amacımız Beyoğlu sokaklarındaki gibi
Tarihi evleri kundaklayıp
Yerine beton binalar dikmek değildi ki?
Sadece ateşe ihtiyacımız vardı...


Sadece rüzgarın çıkacağını kestiremedik
Rüzgarın çıkıp alevleri dağıtacağını,
Masum bir ateşi yangına çevireceğini,
Etrafa korku saçacağını kestiremedik...
Bilemedik her tarafa uzanıp, her şeyi yakacağını
Bilemedik ormana sıçrayıp önünün alınamayacağını...


Bir şeyler yapmalıyız, söndürmeliyiz bu yangını
Engellemeliyiz memleket faciasına dönüşmeden...
Yanacak olan sadece sen ve ben değiliz
Kuru ağaçlar da yanacak, yaşlar da...
Yıllanmışlar da yanacak, yeni filizlenenler de...
Geçmiş yanacak, bugün yanacak,
Daha da kötüsü yarınlarımız yanacak...

Mert Aşık

Yıkımların
En kötüsüdür yangın.
Her şeyi bir anda
Yakıp yok eder.

Bir anda
Evsiz, barksız,
Anasız, babsız
Bırakabilir çocukları.

Dalgınlığı bağışlamaz
Sönmemiş bir sigara.
Açık bırakılmış gaz lambası
Yeterlidir onun için.

Bir anda yakabilir
Kocaman ormanları.

Yalvaç URAL

Bir küçük kıvılcım
Alevleri hazırlar.
Dikkatsizlik sonunda
Çıkar bütün yangınlar,
Ateşte yemek kalmaz.


Elektrikle oynama!
Hep böyle yanlış işler.
Neden olur yangına.
Sönmeyen bir sigara,
Zarar verir ormana.
En büyük düşmanlıktır,
Bu güzelim vatana.


Yangın şakaya gelmez,
Dikkat edin çocuklar.
Bir kıvılcım yüzünden,
Yanabilir yuvalar.


Hülya ÖZER

Korkuludur ateş aman
Sıçratmayın hiçbir zaman,
Gözler bile görmez olur
Kaplayınca kara duman.


Dikkatsizlik bunun başı,
Bırakmıyor dağı, taşı.
Önlemezsem yakar geçer
Hem kuruyu, hem de yaşı.


Kurtulmanın çıkar yolu,
Kovalarım suyla dolu.
İtfaiye çabuk gelir
İşletirsem telefonu.

A.AYAYDIN

Ateşle oynamışlar,
İki kardeş bir ara.
Odalarını sarmış,
Dumanlar kara kara.


İtfaiye gelmiş de,
Söndürmüş bu yangını.
Tutuşan yuvaları
Olmadan kül yığını.


Bütün oyuncakları,
Birer birer yanmışlar.
Yavrucaklar korkudan,
Düşünüp hastalanmışlar.


Doktor ikisine de,
Yetiştirmiş ilacı.
Yangınlar ölüm gibi.
Pek acıdır, pek acı.
Tevfik ÖZBEN

YANGIN



Telefon yokken kentlerde,

Yangın çıkınca bir yerde,

Dumanı, ilk gören adam

Seçerek yüksek bir dam:

"Yangın vaar!" diye inlerdi.

O, ne korkulu günlerdi

Çoluk, çocuk, hoca, hacı,

Bir o kadar tulumbacı,

Takır takım koşarak,

Yangın yerine giderdi.

Çoğu kez onlar gelmeden,

Yangın evi kül ederdi.

İtfaiye kuruldu da

Yangın derdi sona erdi.



Mehmet Necati ÖNGAY

YANGIN



Ateşle oynamışlar,

İki kardeş bir ara.

Odalarını sarmış,

Dumanlar kara kara.



İtfaiye gelmiş de,

Söndürmüş bu yangını.

Tutuşan yuvaları

Olmadan kül yığını.



Bütün oyuncakları,

Birer birer yanmışlar.

Yavrucaklar korkudan,

Düşünüp hastalanmışlar.



Doktor ikisine de,

Yetiştirmiş ilacı.

Yangınlar ölüm gibi.

Pek acıdır, pek acı.



Tevfik ÖZBEN

YANGIN VAR



Çevrildi sıfır sıfır,

Bir ses dedi: Çabuk yangın !

Arazözler hazırlandı,

Dan, dan dedi sesi çanın.



Çatısından alev almış

Eski bir köşk kavruluyor,

Çatır, çatır çatırdayan

Duvar, tavan devriliyor.



Pencerede bir anne var,

"Yavrum, yavrum", diye ağlar

Çılgın gibi bağırırken,

Yıkılır kalın duvarlar.



Arazözler yetişince,

Hortumlar, sıktı suyu,

Harcandı hep birer birer,

Sarnıç, depo, havuz, kuyu.



Bir tarafta can pazarı,

Her tarafı sarmış alev !

Bir de genişlerse yangın

Korku dolaşır ev ev.



Yangın için dikkatli ol,

Kibrit yakma, çakmak yakma.

Tutuşturma kağıt mağıt,

Karşısına geçip bakma.



Bir kıvılcım yangın demek,

Yangın ise bir felaket.

Elde değil olmaması,

İtfaiye var bereket.



Mümtaz Zeki TAŞKIN