Çanakkale Arslanları (1)
İman ile yürüdüler,
Hak zırhını bürüdüler,
Zaferleri sürüdüler,
Çanakkale arslanları.

Hepsi birer cevher idi,
Vatan için server idi,
Dünyada pek ender idi,
Çanakkale arslanları.

Yıldırım olup çaktılar,
Düşman üstüne aktılar,
Mermiye nişan taktılar,
Çanakkale arslanları.

Yıkılmadı yürekleri,
Bükülmedi bilekleri,
Şehadetti dilekleri,
Çanakkale arslanları.

Sılasından kopup geldi,
Vatan için nefsi çeldi,
Dere tepe aşıp geldi,
Çanakkale arslanları.

Cenneti murad ettiler,
Kutlu şerbeti içtiler,
Hep birden Serdengeçtiler,
Çanakkale arslanları.

Siperlerde can verdiler,
Bayrağıma kan verdiler,
Millet için can serdiler,
Çanakkale arslanları.

Unutmadı niyazını,
Bırakmadı namazını,
Beş vakitte ezanını,
Çanakkale arslanları.

Uydular ata sözüne,
Bağlıydı ecdat özüne,
Koştu düşmanın üstüne,
Çanakkale arslanları.

Başkumandan Atatürk'tü,
Gören düşman ondan ürktü,
Düşmana bir kabus çöktü,
Çanakkale arslanları.


Ümüt Güngör

Bulutlar sarmıştı her yanı,
Kapkara bir geceydi,
Yağmur,bardaktan boşalırcasına,
Sağnak gibi yağıyordu,
Yedi düvelin gemilerinden yükselen,
Top,tüfek sesleri,
Her yanı inletiyordu,
Mustafa Kemalin askerleri,
Aslanlar gibi dövüşüyordu,
Ve Çanakkale kahramanca,
Düşmana selam veriyordu,

Kükrüyordu tepeden,
Mustafa Kemal,
Vatanıma ayak basacaksa düşman,
Yaşamanın ne gereği var,
En son nefer ölünceye kadar,
Dövüşeceksiniz aslanlar,
Görecek bütün dünya,
Ne aslanlar doğururmuş,
Emineler,Hatçeler,Ayşeler,Fatmalar.